Na Brčanskoj malti u Tuzli, gdje su 15. maja 1992. godine mučki ubijena 54 mladića u napadu muslimanskih jedinica na kolonu JNA tokom dogovorenog, mirnog povlačenja, danas je služen pomen žrtvama zločina, prislužene voštanice i položene ruže.
Na mjestu zločina okupili su se članovi porodica nevino stradalih koji 33 godine zalud čekaju pravdu za ova svirepa ubistva i preživjeli učesnici Tuzlanske kolone, te izaslanik srpskog člana i predsjedavajuće Predsjedništva BiH Maja Gačić, piše RTRS.
Obilježavanju 33 godine od zločina muslimanskih snaga nad pripadnicina JNA i egzodusa 80.000 Srba iz tuzlanske regije koji je uslijedio prisustvuje i predsjednik Boračke organizacije Republike Srpske Radan Ostojić, predstavnici vlasti Bijeljine, Ugljevika i Lopara, te Trećeg Republika Srpska puka Oružanih snaga BiH.
Učesnici skupa stigli su u Tuzlu u četiri autobusa iz Republike Srpske, a posjetu mjestu zločina obezbjeđuju jake policijske snage.
Pola sata užasa – 33 godine bola i nepravde
Kolona Jugoslovenske narodne armije koje se u skladu sa prethodnim dogovorom o mirnom odlasku vojske povlačila iz Tuzle napadnuta je 15. maja 1992. kada je ubijeno 59 pripadnika JNA i civila.
Prethodno je postignut sporazum izaslanika upravo formirane Savezne Republike Jugoslavije i muslimanskih vlasti u Sarajevu kojim je usaglašen izlazak JNA sa prostora BiH, zaključno sa 19. maje 1992. godine.
Motorizovana 92. brigada JNA kretala se iz tuzlanske kasarne “Husinska buna” u redovnom mirnodopskom poretku, kada je dočekana u zasjedi.
U koloni se nalazilo približno 600 lica, vojnika JNA, njihovih pretpostavljenih, civilnih lica, sa oko 200 vozila.
Napad se dogodio na raskrsnici Brčanska Malta, u trenutku prolaska posljednje trećine kolone koja se kretala od Skojevske ulice, kada su pripadnici muslimanske Teritorijalne odbrane, takozvane “Patriotske lige” i policije, ničim izazvani, otvorili vatru na kolonu JNA.
Između komandanta kasarne pukovnika Mileta Dubajića i vlastodržaca u Tuzli, precizno je bila utvrđena ruta izvlačenja vojske iz grada, počev od 15:00 tog 15. maja.
Čelnici lokalnih muslimanskih vlasti u Tuzli potom su, naknadno, zahtijevali da JNA dio naoružnja ostavi, što je vjerovatno imalo za cilj da se zasjeda bolje pripremi, pa je izlazak iz kasarne započeo tek u 19.00.
Vatra je otvorena iz okolnih zgrada, čak i sa zgrade bolnice, kako streljačkim naoružanjem tako i “zoljama” uz upotrebu zapaljivih sredstava.
Ispostavilo se takođe da su duž precizno određene rute prolaska kolone vojske bile postavljene mine.
Snajperisti su pritom ubijali vozače, kako bi blokirali kolonu, da bi uslijedilo paljenje vozila. Napad je trajao oko pola sata. Uslijedilo je ubijanje ranjenih, odnosno preživjelih.
Tijela žrtava su prebačena na gradsku deponiju tokom noći, a onda buldožerom zatrpana.
O beskrupuloznosti lokalnih vlastodržaca posebno svjedoči činjenica da je napad na kolonu JNA koja se sprazumno povlačila iz Tuzle direktno prenosila lokalna televizija FS-3. Snimci su sačuvani, makar dijelom.
Nikada nije u potpunosti usaglašeno koliko je žrtava bilo.
U napadu su prema tadašnjim podacima ubijena 54 pripadnika JNA a 78 je ranjeno. Zarobljena su 44 lica, a petorica su ubijena potom, dok su brojni zlostavljani.
Prema navodima optužnice, ubijeno je ukupno 59 pripadnika JNA i civila, iako postoje navodi da je žrtava bilo više.
Posmrtni ostaci 29 lica sahranjeni su u Bijeljini, u spomen kosturnici, ali sudbina niza stradalih, odnosno gdje se nalaze njihovi ostaci, nikada nije razjašnjeno, piše Tanjug.
(rtrs.tv)
