Posle višegodišnjih pokušaja da srpske manastire predstave kao “kosovsku baštinu”, da preimenuju istorijske lokalitete i potisnu srpski trag iz kulturne mape Kosova i Metohije, u Prištini su, po svemu sudeći, krenuli i u osvajanje same istorije, pa su se na udaru režima Aljbina Kurtija našli i Gazimestan i Kosovska bitka, koja već više od šest vekova zauzima centralno mesto u srpskom nacionalnom pamćenju.
Da se opasne ambicije Prištine neće zaustaviti samo na otimanju materijalnog kulturnog nasleđa, pokazuju i informacije da Opština Obilić, gde je na vlasti gradonačelnik iz Kurtijevog “Samoopredeljenja” Haljilj Tači, namerava da 15. juna organizuje “komemoraciju na Gazimestanu”, pišu “Večernje novosti”. Reč je o datumu koji se po julijanskom kalendaru poklapa sa Vidovdanom, odnosno 28. junom po gregorijanskom kalendaru, danom kada se obeležava godišnjica Kosovske bitke. Taj potez mnogi tumače kao nastavak nastojanja da se i najvažniji simboli srpske istorije iidentiteta uključe u novi albanski identitetski okvir koji se godinama gradi u Prištini.
Brojni su primeri pokušaja da se promene ili relativizuju istorijske činjenice koje svedoče o vekovnom srpskom prisustvu na KiM. Na meti su se našli i najznačajniji spomenici srpske duhovnosti i kulture – od Visokih Dečana, Pećke patrijaršije i Gračanice do Bogorodice Ljeviške, svetinja koje se nalaze i na Listi svetske baštine Uneska kao deo srpskog srednjovekovnog nasleđa. Albanci ove svetinje nastoje da predstave kao “kosovsku” ili “ilirsko-albansku” baštinu, uprkos brojnim istorijskim izvorima, ktitorskim poveljama i natpisima koji nedvosmisleno potvrđuju njihovo srpsko poreklo. Išlo se i korak dalje, pa su iznošene tvrdnje da dinastija Nemanjića navodno vodi poreklo od albanske porodice Nimani, da je Miloš Obilić bio albanski vitez, pa čak i da simbol dvoglavog orla u srpskim srednjovekovnim manastirima predstavlja dokaz navodne albanske državne tradicije na ovim prostorima.
Slični pokušaji revizije istorije vidljivi su i u školskim udžbenicima na albanskom jeziku, u kojima se događaji iz novije prošlosti često prikazuju isključivo iz prištinskog ugla. Rat na Kosovu i Metohiji 1998. i 1999. godine uglavnom se predstavlja kroz narativ o stradanju Albanaca, dok se teroristička OVK opisuje kao oslobodilački pokret, a NATO bombardovanje SR Jugoslavije kao opravdana intervencija. Istovremeno, srpsko istorijsko i kulturno nasleđe na KiM zauzima marginalno mesto ili se tumači kroz nove identitetske obrasce koji su u suprotnosti sa istorijskim činjenicama.
Zbog toga najava “Komemoracije na Gazimestanu”, na kojoj bi, pored Kurtija trebalo da prisustvuju i ministri i drugi zvaničnici, pali alarm da se ulazi u novu, opasnu fazu stvaranja novog istorijskog narativa u kojem bi se čak i Kosovska bitka iz 1389. godine, jedan od najvažnijih događaja srpske istorije, vremenom mogla predstaviti iz potpuno drugačije perspektive.
(rt.rs)
